NIEUWS

De volgende editie Kunstvlaai / Art Pie
zal plaatsvinden in November 2012.

Meer nieuws volgt spoedig.

NEWS

The next edition Kunstvlaai / Art Pie
will take place in November 2012.

More news will follow soon.

Artist  2010 – The largest art fair in Istanbul

As the art fair with the widest scope in Turkey, Istanbul Art Fair-ARTIST 2010 prepares to celebrate its 20th year with many important exhibitions and visiting artists.

To be held by TÜYAP Fair and Exhibition Organization, Inc. between the 30th of October and 7th of November, 2010 at the TÜYAP Fair and Convention Center, Büyükçekmece, Istanbul, the 20th Istanbul Art Fair-ARTIST 2010 prepares to greet art lovers with a host of new ideas.

Dutch participants/initiatives at ArtPie Istanbul:

Satellietgroep

M4 Gastatelier

ZetFoundation

Ground magazine
IRFAK

Baracca

Cacaofabriek

kuS

HUP
PLANETART

Stichting Z

Basement Projects

Palatti
Noordkaap

De Service garage

EEA

1646
P/////AKT
Sandberg Institute

Sandberg Institute presents:

Kirsten Wilmink

Christoph Both-Asmus

Mattijs Bredewold & Ulrik Kristensen

Viola Renate & Pinar Demirdag

Apostolos Ntelakos

Check: http://www.istanbulartfair.com/

Dit voorjaar sloeg nomadisch kunstenaarsinitiatief Palatti twee maanden kamp op in een lege fabriek in Argentinië. Hier werkten ze samen met het centrum voor nieuwe media; CheLa in Buenos Aires. In het kader van de 200ste verjaardag van de onafhankelijkheid organiseerden de kunstenaars een diepgravend onderzoek naar de identiteit van het land.

Betty Ras onderzocht de identiteit met als leidmotief de Gaucho, de Argentijnse variant van de Cowboy. De gaucho cultuur verschilt echter doordat deze vergezeld wordt door dolkgevechten, zang en dans. Betty Ras voert deze lonesome gaucho opnieuw op, maar dan in het hedendaagse Argentinië. Ze bezocht en fotografeerde plekken die cultureel en/of politiek beladen zijn voor de bevolking van het land. In haar reis naar de plekken die in het hart van het Argentijnse volk zitten, reist de Gaucho mee als een zwarte en mythische schaduw.

De groep kunstenaars heeft met de blik van een buitenstaander gekeken naar de identiteit van het land. De resultaten presenteerden ze met een tentoonstelling in Buenos Aires. Er ontstond interactie en verwondering tussen de kunstenaars en het Argentijnse publiek. De bezoekers reageerden vaak verrast, omdat bepaalde zaken onlosmakelijk met het publieke leven verbonden zijn. Een voorbeeld is de lijst van maar liefst 150 militaire namen die Paul Steenberghe maakte als conclusie van een fietstocht door de stad op 9 april. Het werk; ‘ El dia de 9 de abril. Elke ‘militaire’ naam die hij tegenkwam op zijn tocht noteerde hij (straatnaam of standbeeld). Een selectie van de werken die te zien waren in Buenos Aires is nu te zien op de KunstVlaai.

Ook in 2008 nam kunstenaarsinitiatief Palatti deel aan de KunstVlaai. Hier toonden ze een prachtige impressie van een gelijksoortig project, ditmaal naar China.  

www.palatti.net/kunstvlaai

www.palatti.net

www.subnote.net/bettyras

(IR)

Midden in de Gashouder staat de installatie van Planet Art, een constructie met videoschermen, een Nam-June Paik kopie, ziekenhuisbedden, een aantal computers, slangen en kabels, en nog meer beeldschermen, gecreëerd door uiteenlopende kunstenaars en de zogenaamde Never Porn Community. Dit Russisch collectief, dat tevens de KunstVlaaiprijs won, omschrijft zichzelf als Erotic Arts Organisation. Dat betekent zoiets als schaars geklede meisjes die aan ziekenhuisbedden als robots suggestief rond bewegen en een op afstand bestuurbare man: als ware het cyborgs, mensmachines, computergestuurd. Dat verwijst meteen ook naar het overkoepelende thema van de presentatie van PLANETART: technological singularity. Naar een concept van Ray Kurzweil die voorspelt dat de groei van technologie, genetica en robotica exponentieel toe neemt, de technologie zich dus sneller ontwikkeld dan de mens kan bijhouden en de ‘machine’ het daardoor op den duur zal gaan overnemen. Een interessant concept, maar wat betekent dit voor het werk dat wordt getoond?

De beeldschermen wisselen second-life porno af met manga-achtige clips en videogames. Het geblieb en geflikker is wat mij betreft te veel. De heftige visuele impact van de performances en de video’s, hun schreeuw om aandacht, roept een heftige tegenreactie op: wansmaak! Totdat IR mij attendeert op de afzonderlijke werken en aspecten binnen PLANETART. Bijvoorbeeld de meditatie-proef, waarbij je door een zekere concentratie op te brengen, gemeten door sensoren, een balletje kunt laten zweven. Mooi idee, maar alle schermen erom heen leiden af, het balletje ligt als verankerd op de grond.. David Scheidler’s ‘Coincident Sound with Hard Disk Orchestra’ is wat mij betreft het meest geslaagd: drie cd spelers naast elkaar die een alternatieve, random, compositie ten gehore brengen.

Het onderzoek van PLANETART naar technological singularity is uitermate interessant, helaas komt de visuele uitwerking en presentatie hiervan het concept en enkele afzonderlijke werken niet bepaald ten goede.

(LC)

Bier drinkend en braadworst met aardappelsla etend slijt de familie Meier uit Meppen haar doordeweekse dagen. Net als iedere andere Duitse familie is zij altijd slecht geluimd, lid van de plaatselijke voetbalclub, de schietvereniging en trotse eigenaar van een volkstuin. Internationaal staan ze evenzeer bekend om hun kleinburgerlijkheid als om hun buitengewone kledingstijl: sokken in Birkenstocksandalen met Beierse leren broeken. Zo typeert (de Duitse) Kirsten Wilmink een Duitse familie.

Kirsten Wilmink speelt met de stereotypes van bepaalde groepen mensen of nationaliteiten. In deze serie zijn het de Duitsers die het moeten ontgelden en zonder verfraaiingen worden ‘geportretteerd’. Het zijn meestal haar eigen familieleden die ze fotografeert. De beelden zijn een combinatie van geënsceneerde foto’s die vervolgens digitaal gemanipuleerd worden. Ze noemt zichzelf dan ook geen fotograaf, maar crossmedia designer.

(IR)

*Neverporn Community*

Erotic Arts Organization “Neverporn” is opgericht in 2007 en vindt haar basis in de twee grootste steden van Rusland – Moskou en St Petersburg. Ze kan worden omschreven als performance, foto, video-project met tags als “vrouwelijk”, “adult”, “body-modified” en “bizar”.
Grote opschudding ontstond binnen enkele maanden na oprichting vanwege de live performances met flamboyante sub-pornographische inhoud. De groep werd gevormd in het St Petersburg hoofdkwartier door actieve performance kunstenaars die een aantal live programma’s en performances ontwikkelden. PLANETART introduceert en produceert tijdens het GOGBOT festival Enschede 2009 en 2010 live performances van de Neverporn Community, in samenwerking met verschillende kunstenaars voor het komende thema van Technological Singularity. Een voorproefje in de Gashouder, non-stop te zien t/m zondag 23 mei. Technological Singularity gaat over de exponentiele groei van technologie vandaag. De 4 Neverporn girls veranderen in de Gashouder voortdurend hun outfits in de kleedkamer en verwijzen daarbij naar het thema en de setting waarin zij figureren, over thema Technological Singularity.

Kijk hier voor de filmregistratie

Aanvankelijk werd het IBB gevraagd een beeld van de Curaçaose hedendaagse kunst te geven. Onmogelijk natuurlijk en daarom besloten ze een fragment te tonen van die Caribische kunst, deels gecentreerd rondom de fameuze Captain Caribbean: het alter ego van Tirzo Martha.

Een foto van een groepsportret, de studenten, zo leert Bade me, vult gefragmenteerd de wanden van de stand van IBB. Tussen de fotofragmenten zijn zwarte schilderingen op de witte standmuren aangebracht, deels door Bade, deels door vier oud-studenten van het IBB die momenteel in Nederland studeren. Voorin de stand staat een kar met parasol, zonnebloemen, een oranje toeter en monitor, van de hand van Tirzo Martha. In de film die wordt vertoond is een man, incognito met een emmer en vogelkooi over zijn hoofd. De verklede man herhaalt: ‘We are going to conquer the Netherlands’. Linksboven in beeld verschijnt een fragment van Geert Wilders die eveneens verklaart Nederland met zijn PVV te gaan veroveren.. Een vreemde connectie ontstaat tussen het Curaçao van Martha en Bade, zijn studenten en het Nederland van Wilders. Met zijn Captain Curacoa wil hij Nederland veroveren, koloniseren en daarvoor fietste hij afgelopen week met zijn kar door Amsterdam, waar hij o.a. bij het Slavernij Monument in het Oosterpark, het Tropeninstituut en bij de West Indische Compagnie zijn eigen vlag plantte: een t-shirt met zijn logo.

Onder het mom reflectie op ‘the curious reality of the relation Arts-Culture-Identity-Education-Background-Roots-Prejudices…and more everyday experiences and realities of the life and growth of a platform like the IBB’, toont het gelegenheidscollectief een blik op de Curacoase kunst. Geen flauwe exercitie in multiculturaliteit, maar een uitgebalanceerde presentatie.

Meer werk van Bade is nu te zien bij het GEM en bij het Gemak in Den Haag, waar hij in samenwerking met o.a. IBB aan een nieuwe installatie werkt.

De presentatie van het IBB werd mede mogelijk gemaakt door de Mondriaan Stichting.

LC