Het houten hutje, gemaakt van sinaasappelkistjes, is een ode aan het wilde westen, de prairie, cowboys en saloons. Maar het is ook veel meer.

Alexander Lefebre en Jitske Verhoeven bouwden midden in het zicht deze saloonachtige installatie. “Sinaasappels zijn een overbekend exportproduct, ook uit Californië. Je kunt zeggen dat dit ook geldt voor het beeld van saloons, wat we hebben uit de westernfilms. Iedereen kent ze, en dit beeld gaat nog altijd de hele wereld over. We wilden het stereotypebeeld naar hier halen.”

Tijdens een exchangeprogramma zag Verhoeven rond Los Angelos veel lege en vervallen huizen en motels. Open ramen en deuren, de wind joeg er doorheen. Dit komt nu terug in Upon, waar je de wind niet alleen voelt, maar ook, door een filmprojectie erin, ziet en hoort. Wind wordt zo weer het belangrijkste element.

“Doordat men omgeven is door houten wanden en wind, wordt men zich bewust van ruimte, maar niet van de locatie. Je kunt overal zijn. In Nederland wordt elke vierkante centimeter uitgepland, in de VS heeft men geen idee van ruimte-indeling. Hoe ervaar je ruimte, en hoe kun je dit gebruiken?”, vraagt Verhoeven de bezoeker. Dit naast het element wind, waardoor de mens wordt gewezen op haar nietigheid, en tegelijkertijd bewijst de natuur haar grootsheid.

Upon – once upon a time in the west – staat tot slot voor verval; het failliet van het Westen, het verlies van de mens.

(NO)

Get the latest Flash Player to see this player.

(Judith Leysner)

Dit bericht was geplaatst op May 17, 2010 om 2:49 pm en is gearchiveerd onder Art Initiative, Movie. Je kan de reacties hierop volgen via de RSS 2.0 feed. Reacties zijn momenteel gesloten, maar je kan een trackback vanaf je eigen site plaatsen.