‘En plein air’ van Alex Farrar
Is it a bird? Is it a plane? Nee, het beige doosje dat ijl wiegend door de Gashouder dwarrelt is het werk ‘En plein air’ van Alex Farrar. Als een postpakketje dat weifelend op zoek is naar zijn bezorgadres zweeft het over de andere kunstwerken in de hal heen – soms urenlang onopgemerkt, dan weer actief achternagejaagd door bezoekers die willen weten wat er op het etiket staat en waar het ding heengaat.
‘Het doosje zit vol met helium, ‘ vertelt de 23-jarige Farrar. ‘Ik had natuurlijk ook een heliumballon kunnen nemen, maar ik heb expres gekozen voor een postpakketje: een neutraal ding. Dit werk schreeuwt niet, het kondigt zichzelf niet aan – het zweeft boven de andere kunst. En omdat het mensen aan het glimlachen brengt komt het daarmee weg ook; ik heb tenminste nog niet gemerkt dat de andere kunstenaars er boos om worden. Niet tijdens mijn eindexamententoonstelling, en hier op de KunstVlaai ook niet.’
Farrar moet het doosje regelmatig bijvullen met helium en afgemeten blokjes balsahout, zodat het gewicht van het doosje precies nul is en het werk goed in het rond blijft zweven. Als je de jonge kunstenaar hierover hoort praten klinkt het als een behoorlijk exacte natuurkundige operatie. Toch is dat geen speciale interesse van Farrar, die na zijn opleiding Fine Art in Leeds nu op de Rietveld Academie bij Voorheen Audio Visueel studeert. ‘Ik gebruik welke techniek ik maar nodig heb om mijn werk te maken. Het herenkostuum dat ik nu aanheb is bijvoorbeeld ook een kunstwerk van me. Ik heb het zelf genaaid, zonder dat ik weet hoe dat moet. Ik heb mezelf de regel opgelegd dat ik bij elke gelegenheid die daarom vraagt in pak verschijn, en dat ik net zolang pakken blijf naaien totdat je niet meer ziet dat ik ze zelf gemaakt hebt. Ondertussen blijf ik ogenschijnlijk opgaan in de massa van belangrijk doende mannen in pak, maar als je dichterbij komt zie je dat mijn zelfgeknutselde outfit juist niet aan de code voldoet. Ik maak graag werk dat ik inbed in een bepaalde context, dat ik loslaat in een situatie.’
Voor ‘En plein air’ geldt dat heel letterlijk. Het wonderlijke pakket is nog tot en met morgen te zien op zijn onvoorspelbare reis door de Gashouder.
(CE)
